Kung may umagang dumating at hindi mo ako kapiling

Kung may umagang dumating at hindi mo ako kapiling
Ngumiti ka lang tulad ng dati at mararamdaman ko ang init ng araw
Magaan na ang brasong dati‎’y‎ magdamag nagsilbi mong unan
Saksi ito sa iyong pagsiksik habang malayang dumadaloy ang hangin sa iyong paghinga
Dinig ko ang tibok ng iyong dibdib na halos kakambal ng sa akin
Iisa ang kanilang pinipintig.

Magmulat sa bagong araw at ako man ay gigising din
Tulad ng dati ramdam ko ang pagbangon ng iyong kaluluwa
Sapagkat ang diwa natin ay parang pinag-isa
Banayad ang sikat dahil nariyan ka
Bukas ang mga matang haharapin ang bagong araw
Sing linaw at sing init ng iyong mga titig.

Ibangon ang katawang nasanay sa yakap ng gabi
At dama ko na rin ang higpit ng iyong mga brasong ayaw bumitiw
Sa buong magdamag, tulad ng dati
Sa bawat pag-iinat at pagbalikwas habang nahihimbing
Kasabay mo akong pumipihit na tila alam na natin kung paano magdidikit, walang pamimilit
Ikaw ang aking kabiyak at ako naman ang sa iyo.

Damhin mo ang init ng tubig na umaagos sa iyong katawan
Na minsan din ay umagos sa akin
Sa bawat pag-indayog
Sa bawat pagtawag ng ating mga pangalan
Walang ikaw, walang ako, tayo
Sabay tayo sa pag-agos.

Kung may umagang dumating at hindi mo ako kapiling
Huwag malulumbay, wag mag-alala
Nag-iisa ang araw, ang gabi, ang hangin
Ang tubig na dumadampi sa iyo at sa akin
Iisa ang ang ating mga ngiti, ang ating mga titig
Maging ang tibok ng ating mga dibdib.