Mahimbing ang pagkakahiga ng katawang nauna ng dinapuan ng antok
Walang pagsidlan ang nag-uumapaw na katahimikan
Sa buong silid na tulad niya’y kasalukuyan na ring naiidlip.
Na ang umaga’y hindi darating, na ang pagsikat ng araw nawa ay mabinbin
Tulad ng pag-agos ng tubig mula sa gripo na maaaring kitlin kung ayaw mo na.
Pipi ang mga hakbang papalapit sa lunduyan ng kanilang mga pangarap
Tanging ang ingay ng kaniyang paghinga ang bumubuhay sa lalim ng gabi
Lumapat ang katawan sa tabi niyang nauna ng dinapuan ng antok.
Isangdaan at walumpu’t pitong araw ng pagkakakilanlan
Apat na buwan ng pagmamahalaang unti-unting sinasapian ng antok
Sa pagpikit ng huling dalawang matang bukas, nag-niig ang kanilang katauhan
Balat sa balat, puso sa puso, isang kaluluwa, isang pangarap
Pangarap na walang puwang sa mundong kanilang ginagalawan
Pangarap na hindi nararapat sikatan ng araw
Sapagkat ito ang pangarap sa huling gabi ng kasalanan.